De Sage van de Geitereyers, deel I

BERGEN OP ZOOM – We schreven eerder over bouwclub Driekus en hun wagen in het teken van de Geitereyers. Vanaf nu mogen we in drie delen het door Eric Huffmeyer geschreven en geïllustreerde verhaal publiceren op ons platform. Veel leesplezier!

Het oorspronkelijke artikel: Originele insteek bouwclub Driekus blijkt onverwacht verkoopsucces

Leutege Lezer, Krab of Anderlander…….. Ter verduideleking; ‘n sage is ’n trediesjeneel volksver’aal mè bovenetuurleke elemente. ‘t Is korter as ’n sprookje mar bevat ‘n kerren van waar’eid….. Ge zij dus gewaarschuwd!
Òòfstuk 1
‘Ierin make me kennes mè Domenicus Verdult……  Al oewel,.. kennes make n’is eigelek overbòòjeg. Agg`in Berrege Domenicus roept, dan wit iederéén da d’t over èm ga; ‘n vrolek, spontaan en vriendelek manneke. Op school is t’ie graag gezien en in z’n klas wil iederéén z’n vriendje zijn. “Gij kom t’r wel” atte meneer gezeed toen Domenicus voor z’n diktee ‘n acht ad g’aald. De meneer was nuuw op school. IJ kwam nie uit Berrege, sterreker nog, nie ééns uit Brabant! Neeje, ij was geboore n’in ‘t durrepke Avelte,  in de previnsie Drenthe. Z’adde pas geleeje z’n verjaardag nog gevierd. 35 jaar was t’ie geworre n’en ad alle kinders op Drentse turrefkes (’n soort sukelaatje) getrakteerd. Domenicus von wel datte meneer ‘n apparte taal sprak, éél anders as ’t Berregs dialekt. ‘T lijk wel of da t’ie deur z’n neus prat” attie tege z’n moeder gezeed. Die moes t’r artelek om lache.  “Meneer?, ouwe ze in Drenthe n’ok Vastenavend?” As t’r één féést is waar Domenicus ‘t ééle jaar deur naar uitkekt is ’t wel de vastenavend!. “In Drenthe ouwe me gin Vastenavend, me organisere durrepsfééste die ok éél gezelleg zijn” ad z’n meneer g’antwoord. “Dus jullie gaan nie dweile n’op straat mè d’n boerekiel aan en ‘n gerdijn rond oew nek mè d’n maske vor oew fasie?” vroog Domenicus mè d’n lichte opwinding in z’n stem. In zijn beleving was de vastenavend in éél ‘t land ingeburregerd. Ginge n’alle Ollanders – zo vlak vor de vastetijd – verkleed, dweilend achter de meziek aan. Maar z’n meneer à d’t nog nooit gevierd. IJ wis nie ééns wa Krabbe en Kreukeltjes zijn. Domenicus begreep t’r gin fluit van.  ’s Aves onder d ’t ete attie d’r uitgebreid mè z’n vader en moeder over geprat. “Ge mot ‘t nie zo zwaar opneme” ad z’n vader gezeed. “Lat oew meneer eerst ‘s evekes wenne n’aan de Brabanders en d’r gewòòntes. Vastenavend da leer t’ie vaneiges wel ouwe. Ha, ha, dèèr kom d`in Berrege nie onder uit!  Vader moes t’r smakelek om lache! Z‘n moeder was ’t éémaal mè d’m ééns. “Domenicus”, asse gezeed  “Gij zij vuste sjovienisties. Nie iederéén is ier gebore.” Ja, da wis t’ie zellef ok wel, da was nog al wiedes. “Mar”, ze zee ‘t éél voorzichteg, “meschient is’t ‘n idee om in oew klas ‘n spreekbeurt t’ouwe n’over de vastenavend?  Dan ken d’ al oew klasgenootjes vertelle n’over wa t’r zo geweldeg is aan da volleksféést. Prat’r morrege mar ‘s mè d’oew meneer over.” Domenicus voelde ‘n lichte rilling over z’nne rug lòòpe. Zo trots as ‘n ond mè zeuve stèèrte wast’ie op z’n moeder. Die bedenk v’or alle perbleme n’n praktiese n’oplossing. “Kom kul”, zee z’n vader. “’t Is bekant nege n’uur, d’òògste tijd om te gaan slape. Morrege wach t’r wir ‘n drukke schooldag.”

Deel 2 vind je hier.