BERGEN OP ZOOM / KRABBEGAT (ingezonden mededeling van de Stichting Vastenavend) – De langst heersende Prins van de Bergse Vastenavend die dit jaar is gestopt heeft in zijn lange carrière zoveel moois gezien dat hij op veler verzoek een blijvende herinnering wilde schrijven voor alle Krabben.
Zijn afscheidsbrief, die ook op www.stichtingvastenavend.nl te vinden is, lees je hieronder en biedt een unieke kijk op de Vastenavend vanuit de positie van Prins Nilles III zelf.
Een overzicht van veertien jaar gevoel bij de stad en vele mooie momenten passeren de revue. Het biedt meteen een aantal mooie inzichten voor zijn opvolger. Haal nog één keer de warme herinnering op aan de laatste Vastenavend en lees zijn brief!
Vanuit de Slikke, Krabbegat
Beste Krabbe!
Vanuit ’t Slikpeleis da d’t Prinseske en ik klaar aan ’t make zijn voor onze opvollegers die me netuurlek alle suukses wense mè deze mooiste rolle van oew leve, wilde ik éél gèère nog ’n leste groet doen aan al die lieve, mooie mense die ons de leste veertien jaar bij ebbe gestaan en die me arstikke gaan misse: jullie! ’t Beste onder d’n emel van onze lieve n’Eer: de Berregse Krabbe van ons Krabbegat. En na veertien jaar dochte me datta wel ’n uitgebreide ‘Oudoe!’ verdiende.
STADSSLEUTEL
Ik eb vor ’t lest de stadssleutel gekrege afgelòòpe zaterdag mette n’Intocht. Da d’is vernaam! Mè dieje stadssleutel simbolisere me datte macht van de stad in ande leg van ’t Krabbegat. En mè dieje stadssleutel in ande kregt ’t Krabbegat ’n andere kijk op Bergen op Zoom en de Vastenavend ‘n vernuuwend, aast verlichtende blik op onze sameleving. Onze sameleving die op z’n eige n’al mooi te noeme n’is. Mar steevast en ielek jaar ‘n ekstra gouwe randje kregt; ‘n ekstra verdieping en verbreding tegelijkertijd kregt deur onze Vastenavend.
Onze Vastenavend die zo diep geworteld zit bij de mense en onze Vastenavend die verbindt! De intensiteit van di féést is onvermijdelek en kent ’n ruim’artege plek in onze stad en ’n nadrukkeleke aanwezeg’eid in onze sameleving. Want t’is veral ok die ontmoeting van mense, die ammaal, op zullie eige menier, ’t verschil wille make. En dan is dèèr de Vastenavend en onze sameleving bekant kepleet. ’t Éénege wa damme nog misse is de frivoliteit, uitgelaten’eid en sjans van ons Krabbegat. ’n Krab verstaat de kunst om mè flèèr z’n doel te bereike n’en lichtzinneg over gròòte onderwerrepe te doen. As belangrijk weermiddel tege de grimmeg’eid van de rest van ’t jaar.
Beste Krabbe: ’t éénege wa da wij nòòdeg ebbe, ’t gèèfste watter is, ’t méést belangrijke en biezonder wa damme n’ier in onze stad ebbe… da zijn onze Krabbe van ’t Krabbegat!
WA D’N VOORRECHT
In deze stad eb ik 14 jare lang d’uitnòòdeging magge doen, uit naam van de leut, om déél te neme aan ’t gèèfste wa d’ons Krabbegat te bieje n’et: onze Vastenavend! En binne dieje Vastenavend eb ik de kans gekrege om onze Berregse sameleving in z’n volle bréédte en diepte te magge beleve.
Wa d’n ongelòòfelek voorrecht is ’t om Prins te zijn van deze stad. Ge ken ’t oeweige nie voorstelle. Mar vanaf ’t begin af aan eb ik ’t vertrouwe gekrege van jullie om d’r aan te wenne. Om d’r in te groeie. De werremte die ik dèèruit altijd eb magge n’ontvange gaan ik vanzeleve nie vergete. Één van de “finest moments” kwam medéén ’t jaar d’r op toen Suzie d’n Oliefant deur de strate ging en zellefs de zevesprong meedanste bij de Geit van Mie d’n Os. Op weer zo’n magiese plek waar ’n éél sterrek fundament legt van onze Vastenavend. Zo kijk ik mè d’n art vol geluk trug op ons jubileejumjaar in 2011 waarin me messenalle d’n Ofavend XL ebbe magge beleve. Wa d’n ongelòòfelek gèèf jaar was da, zeg.
Ok mè d’t verrassende motto: Leut, Bròòd en Speule è’k kennne zien oe ongelòòfelek krejatief onze stad en oe fleksibel ’n Krab feitelek is om altijd mee te bewege mette Vastenavend van da jaar. ’n Jaar later is me voor d’n eerste keer ’t gèèfste overkomme wa d’n mens mar ken overkomme: toen zijn ’t Prinseske en ik vader en moeder geworre! Van Bo! En in 2018 van onze prachtege Sue.
ZONDER DALE…. GIN BERREGE
Me n’ebbe echter ok ’n éél vervelend jaar mee motte make mè d’t ongeluk van onze Gròòtste Boer en ebbe me da jaar zellef ok motte n’ondervinde oe ’t is om in zwaar weer te zitte. Mar de kracht die me toen ebbe gekrege van jullie zulle wij nie licht vergete Mè verdriet, mar zeker ok mè d’n ongelòòfelek dankbaar gevoel denke me trug aan die kracht die ge ons toen gegeve n’et. Dank oe wel dèèrvoor! En zo kregt de Vastenavend z’n glans weer trug deur wederom die mense die ’t verschil wille make.
’T LESTE JAAR: NOG VOOR DATTA BEGON WAS ‘T AL LEUTEG!
En zo komme me n’in ‘t neuzejaar terecht waar me nouw afscheid van ebbe genome. Mè d’onze neuze dezellefde kant op ebbe me n’t féést aan gin neus verbij late gaan. Ik zijn overal in d’afgelòòpe weke mè m’n neus op de feite gedrukt damme n’aan ’t leste rondje bezeg ware. En eigelek ad ik ielek jaar afscheid motte neme, want wa d’n gèève memènte eb ik meegemakt in de afgelòòpe weke.
Op de zondag na ’n geweldeg Neuzebal zijn me recht naar Vintage Vastenavend gegaan om de tusse-ont’ulling van ’t kunstwerrek van Steven Bouwens te zien. Goeie God – dèèr adde ze me medéén te pakke. Dèèr was ik ontzettend deur ontroerd.
KUNST
Tsja, beste Steven – want ij leest di, da weet ik zeker – bij mijn kwam pas echt ’t besef binne da di d’t leste rondje zou gaan worre toen ik afgelòòpe december dèèr ‘òòg in de berrege evekes tot rust kwam en ’t op ’n rijtje aan ’t zette was. Toen adde wij al dikkels ketakt g’ad over jouw initiatief. Veertien jare same vatte in één werrek. Dèèr is ’n artstochteleke liefde vor ons féést vor nòòdeg. Ik ken dan meschient wel ’n gròòte vent zijn, mar iervan wier ok ik ‘n klein kulleke. Waar eb ik ‘t aan verdiend? Ik doen mar gewoon wa d’ik vin da d’ik mot doen. Da d’ik ier in ’t Krabbagat mag doen wa d’ik doe is ‘n voorrecht. Dadde gij veertien jaar vangt in jouw schilderij is ’n voorrecht.
BALS
De zoveule balbezoeke die me n’af ebbe magge legge, mè d’overal wel ’n bedankje, ’n artelek woordje, ’n tik op m’n schouwer of ’n knip’òòg van achtere n’uit de vuile n’oek. ’t Et mijn zo biezonder veul goed gedaan. Wa mijn ok zéér positief verrast et: de Bend Bettel! ‘n Gouw idee, mè perfekte PR vooraf. Wa kredde dan: ’n muziekaal evenement van jewelste op ’n bomvol Beurspleintje. Ammaal bedankt!
VROUWE OM VAN T’OUWE
Wa t’r ok nog bovenuit stikt van ’t jaar in ’t neuzejaar is datter veul aandacht is voor de vraag of datter vrouwe bij de Stichting Vastenavend motte komme. Gelukkeg ga d’t bestuur dèèr over. Mar waar ik gelukkeg wel over ga is da d’ik omringd zijn deur éél veul gèève vrouwe in m’n leve. En één van die vrouwe is net weer geland van d’r gewéldege optreeje van fleeje week ’n zaterdag bij Tusse de Schuifdeure: ons moeder. Da mijn schòònmoeder wa later is ingestapt, wiste meschient wel. En ok dèèr is t’r altijd begrip gewist datte Vastenavend voorrang kregt op bekant alles wa damme doen in deze weke.
LIEF PRINSESKE
’t Prinseske is ongelòòfelek goed vor mijn. Zij is mijn bake, zij is m’n rust. Zij ouw mijn mè twee voete n’aan de grond. Ze is ’n gewéldege moeder, zij is de liefde van m’n leve. En same ebbe me veul meegemakt. As ’n rots in de branding stond zij naast mijn bij de komst van Bo: ’n òògtepunt in ons leve. Bij Mila, ’n dieptepunt in ons leve was zij mijn gròòtste steun en bij Sue, ’n stralende ster in ons leve, zijn me same intens gelukkeg.
EN TOEN WIER ’T DE VASTENAVEND VAN 2020
Voor de mense die op de Plechtege Sluiting ware, die ebbe d’r wa mooie nummers van meegekrege: me n’adde ’n Ofavend om nooit meer te vergete. De Boeremaaltijd et mij éél positief verrast mè d’n aantal zeer biezondere en mooie optreejes van ‘n paar ouwe en nuuwe goeie mate waar nie allééneg de Vastenavend mar ok ik weer dik mee veruit kenne. En dan zijn mè bij d’n Optocht vieja ’n nuuwe roete waardeur al da moois nog beter te zien was. Ok eb ik genote van ’t nuuwe festivalterrein, wa leuteg! En ’t tejater in d’n optocht, was ’n biezonder mooie aanvulling, von ik.
SOMS IS ’T BETER VERLIEZE, DAN DAGGE ’T NOOIT ET G’AD
Krabbe, ik ad op mijn leste jaar éél gròòtseg gewist om bij d’n keplete dienastie aan te sluite. Mar elaas ebbe me afscheid motte neme van Nilles I en Wannes I. Twee gròòt’ede die me nog veul misse en die ’n onuitwisbare indruk ebbe n’achtergelate. Gelukkeg ebbe me Nilles II, Miel I, Manus I en Wannes II nog. En ’t voel nouw inderdaad persies zowas onze voorzitter tijdes de Sluiting tege mijn zee: meschient is ’t mooiste van Prins zijn wel dagge ’t zijt gewist…
Steketee Wally, wa fijn da d’ik mè d’oe overal achter jou aan eb magge dweile. Steketee Dennis, ik mis jouw nouw al! Nar Eric, ik zijn dankbaar da gij zo lang naast mijn et gestaan. Nar Diemer: wa gij in zo’n korte periejode weg et gezet, da’s éél knap. Dèèr kenne me nog jare mee vooruit. Gròòtse Boer Nol, dank da gij mijn in ’t begin zo de weg et aangegeve. Gròòtste Boer Kees wa ware me ’n goei stel, dankjewel. Gròòtste Boer Joost wa wij same n’ebbe meegemakt dèèr doen andere ’n éél leve n’over. Dank gròòte vrind!
GRÒÒTSEG EN DANKBAAR
Krabbe, ge lees de tekst van ‘n gròòtsege vent. Ik wil oe danke! Zonder éénege twijfel et de Vastenavend mijn leve verrijkt en veul mooier gemakt. Da d’eb ik aan jullie te danke. Ik eb de gèèfste versie van m’n eige n’aan ’t Krabbegat wille geve en jullie ebbe de gèèfste versie van mijn gemakt. In ’n féést da d’oew recht in oew art rakt, dan leerde veul van mense. En ’t was op alle mogeleke meniere ’n bevoorrechte posisie om da mee te make. Aan mijn opvolleger de mooie taak om da van mijn over te neme. Twijfel nie: di d’is de mooiste funksie die t’r bestaat!
Ellek afscheid is ’t begin van ’n nuuwe erinnering. Gewéldeg bedankt vor al oew werremte in wa vor vorrem dan ok wa dagge mijn gegeve n’et in al die gèève weke en tijdes de afscheidsresèpsie. Dèèr recht neve zitte gèèfste erinnering die ik eb magge krijge. En da d’is da d’ik oe eb magge diene as oew Òòg’eid Prins Nilles III. Dieje n’ontuitwisbare erinnering zit diep in m’n art en is één van de méést gelukzalegste gebeurtenisse in m’n leve. Vanuit ’t diepst van mijn art ben ik oew ammaal, alle Krabbe in ’t Krabbegat, intens en voor altijd dankbaar. Da wilde n’ik voor altijd vast ebbe geleed, vandèèr di briefke.
‘t Ga d’oe goed. En zeker amme mekare ’t allerbeste van ons leve blijve toewense: Agge Mar Leut Et!
NIlles III